Śmierć bliskiej osoby często wiąże się nie tylko z emocjami, ale również z kwestiami majątkowymi. W wielu przypadkach pojawia się sytuacja, w której jedna osoba otrzymuje cały majątek w testamencie, a pozostali członkowie rodziny zostają pominięci. W takich przypadkach pojawia się instytucja zachowku.
Najczęściej pojawiające się pytania to:
- kto ma prawo do zachowku,
- zachowek – ile wynosi,
- jak obliczyć jego wysokość,
- ile jest czasu na dochodzenie zachowku,
- czy można zostać pozbawionym zachowku.
Poniżej wyjaśniamy najważniejsze zasady dotyczące zachowku.
Czym jest zachowek?
Zachowek to roszczenie pieniężne przysługujące najbliższym członkom rodziny zmarłego, którzy zostali pominięci w dziedziczeniu.
Celem zachowku jest ochrona najbliższych członków rodziny przed całkowitym pozbawieniem ich udziału w majątku po zmarłym.
Zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego, jeżeli uprawniona osoba nie otrzymała należnej jej części majątku:
- w testamencie,
- w drodze darowizny,
- w formie zapisu,
może domagać się zapłaty odpowiedniej kwoty pieniężnej od spadkobierców.
Kto ma prawo do zachowku?
Najważniejszą kwestią jest ustalenie kto ma prawo do zachowku.
Zgodnie z przepisami, do zachowku uprawnieni są:
- dzieci spadkodawcy,
- wnuki (jeżeli dziecko nie żyje),
- małżonek,
- rodzice spadkodawcy (jeżeli nie ma dzieci).
Prawo do zachowku przysługuje tylko osobom, które dziedziczyłyby z ustawy.
Oznacza to, że prawo do zachowku nie przysługuje np.:
- rodzeństwu,
- dalszym krewnym,
- osobom niespokrewnionym.
Przykład:
Jeżeli spadkodawca pozostawił:
- żonę,
- dwoje dzieci;
i w testamencie cały majątek zapisał tylko jednemu dziecku, to:
- drugie dziecko ma prawo do zachowku,
- żona ma prawo do zachowku.
Kiedy nie przysługuje zachowek?
Nie każda osoba bliska zmarłemu ma prawo do zachowku.
Zachowek nie przysługuje osobie, która:
- została wydziedziczona w testamencie,
- zrzekła się dziedziczenia,
- została uznana za niegodną dziedziczenia,
- odrzuciła spadek.
Wydziedziczenie musi jednak spełniać określone warunki.
Spadkodawca może wydziedziczyć uprawnionego do zachowku tylko wtedy, gdy osoba ta:
- uporczywie postępuje sprzecznie z zasadami współżycia społecznego,
- dopuściła się przestępstwa wobec spadkodawcy,
- uporczywie nie dopełnia obowiązków rodzinnych.
Co istotne, przyczyna wydziedziczenia musi być wskazana w testamencie.
Zachowek ile wynosi?
Jednym z najczęstszych pytań jest ile wynosi zachowek.
Wysokość zachowku zależy od sytuacji osoby uprawnionej.
Zgodnie z przepisami zachowek wynosi:
- 1/2 udziału spadkowego — w standardowej sytuacji
- 2/3 udziału spadkowego — gdy uprawniony jest:
- małoletni
- trwale niezdolny do pracy
Jak obliczyć zachowek – krok po kroku
Aby obliczyć zachowek należy wykonać kilka kroków:
Krok 1 – ustalenie udziału spadkowego
Najpierw należy ustalić, jaki udział przysługiwałby danej osobie przy dziedziczeniu ustawowym.
Przykład:
Spadkodawca pozostawił:
- żonę
- dwoje dzieci
Przy dziedziczeniu ustawowym:
- żona otrzymałaby 1/3
- każde dziecko 1/3
Krok 2 – ustalenie wysokości zachowku
Następnie ustalamy:
- 1/2 udziału — standardowo
- 2/3 udziału — w szczególnych przypadkach
Przykład:
Dziecko miałoby 1/3 udziału
Zachowek wynosi:
2/3 × 1/3 = 2/6 wartości spadku
Krok 3 – ustalenie wartości spadku
Wartość spadku obejmuje:
- nieruchomości
- pieniądze
- samochody
- inne składniki majątku
Do wartości spadku dolicza się również:
- darowizny dokonane przez zmarłego
- zapisy windykacyjne
Nie dolicza się natomiast:
- drobnych darowizn
- darowizn sprzed ponad 10 lat (w niektórych przypadkach)
Darowizny a zachowek
Bardzo często przed śmiercią spadkodawca przekazuje majątek w formie darowizny.
Przykłady:
- przepisanie mieszkania
- darowizna pieniędzy
- przekazanie działki
Takie darowizny mogą być doliczane do spadku przy obliczaniu zachowku.
Wartość darowizny ustala się:
- według stanu z chwili darowizny
- według cen z chwili obliczania zachowku
Czy zachowek zawsze trzeba zapłacić jednorazowo?
Nie zawsze.
Sąd może:
- rozłożyć zachowek na raty
- odroczyć termin płatności
- w wyjątkowych przypadkach obniżyć zachowek
Uwzględnia się przy tym:
- sytuację majątkową spadkobiercy
- sytuację osoby uprawnionej
Raty mogą zostać rozłożone nawet na 5 lat, a w szczególnych sytuacjach nawet na 10 lat.
Kto płaci zachowek?
W pierwszej kolejności zachowek płacą:
- spadkobiercy;
Jeżeli nie można uzyskać zapłaty od spadkobierców, odpowiedzialność mogą ponosić:
- osoby obdarowane darowiznami,
- zapisobiercy windykacyjni,
- inne osoby, które otrzymały majątek od spadkodawcy/
Odpowiedzialność tych osób jest jednak ograniczona do wartości otrzymanego majątku (udziału spadkowego).
Termin przedawnienia zachowku
Roszczenie o zachowek nie jest bezterminowe.
Termin przedawnienia wynosi:
- 5 lat od ogłoszenia testamentu,
- 5 lat od otwarcia spadku — w przypadku darowizn i zapisów windykacyjnych.
Po upływie tego czasu dochodzenie zachowku może być niemożliwe.
Dlatego ważne jest szybkie podjęcie działań.
Czy zachowek przechodzi na spadkobierców?
Tak, roszczenie o zachowek może przejść na spadkobierców osoby uprawnionej. Jednak tylko wtedy, gdy spadkobiercy również należą do kręgu osób uprawnionych do zachowku.
Zachowek a wydziedziczenie
Spadkodawca może pozbawić prawa do zachowku poprzez wydziedziczenie. Jednak musi wskazać konkretną przyczynę w testamencie. Jeżeli wydziedziczenie jest nieskuteczne, osoba może nadal dochodzić zachowku.
Zachowek a darowizna za życia
Często pojawia się sytuacja, w której:
- jedno dziecko otrzymuje mieszkanie
- drugie nie otrzymuje nic
W takim przypadku drugie dziecko może dochodzić zachowku. Darowizna zostanie doliczona do spadku przy obliczaniu zachowku.
Podsumowanie
Najważniejsze informacje dotyczące zachowku:
- kto ma prawo do zachowku — dzieci, małżonek, rodzice
- zachowek ile wynosi — 1/2 lub 2/3 udziału spadkowego
- zachowek to roszczenie pieniężne
- dolicza się darowizny do spadku
- termin przedawnienia wynosi 5 lat
- zachowek może być rozłożony na raty
Pomoc kancelarii
Kancelaria oferuje pomoc w zakresie:
- ustalenia prawa do zachowku
- obliczenia wysokości zachowku
- dochodzenia zachowku
- obrony przed roszczeniem o zachowek
- negocjacji ugody
Każda sprawa dotycząca zachowku wymaga indywidualnej analizy, dlatego warto skonsultować się z prawnikiem i ustalić możliwe rozwiązania.
Szybka reakcja pozwala uniknąć utraty prawa do zachowku lub ograniczyć odpowiedzialność finansową.

